SZCZĘŚLIWY MINIMALISTA

W ciągu ostatniego roku mieliśmy sporo przykładów tego, że mnóstwo organizacji intensywnie kumuluje informacje o nas i o naszych działaniach w sieci. Do niedawna twierdziłem, że nie jest to nic groźnego, póki nie zajmujemy ważnych stanowisk, których szpiegowanie mogłoby być zagrożeniem np. dla działania systemu państwowego itp. Dziś jednak widzę, że "kolekcjonowanie" danych o użytkownikach ma drugie dno - stajemy się produktem, którym handlują między sobą zleceniodawcy reklam. Niejednokrotnie zauważyłem, że po prywatnej, rzeczywistej (tzn. bez użycia elektronicznych sposobów komunikacji, czyli podczas normalnego spotkania) rozmowie np. na temat zakupu zimowych opon do samochodu, w niedługim czasie miałem pełno banerów związanych z... oponami zimowymi. Kiedy wspominałem o zakupie metali szlachetnych, momentalnie pojawiały się ogłoszenia z mennic i funduszy lokujących w złoto itp. Co więcej, zauważyłem, że najpopularniejsza wyszukiwarka Google potrafi celowo obcinać zasięgi tym...

Powrót do pisania o minimalizmie jest ciężki. Sporo zmieniło się w moim podejściu do tematu minimalizmu, skłaniam się coraz bardziej ku nazwie "esencjonalizm", bądź "optymalizm", choć wciąż założenia minimalizmu są w mojej opinii jak najbardziej słuszne. W pewnym momencie przestałem prowadzić blog, gdyż uznałem, że ciężko pisać, gdy ma się świadomość, że mało kto w Polsce interesuje się tym tematem. Teraz zauważam, że moda na minimalizm wkracza na nasze salony (mamy solidne, 10 -letnie opóźnienie do USA czy Japonii), ale mam obawy, że będzie to trochę wypaczanie idei - bo skoro moda, to warto o tym pisać i mówić, choćby dla zarobku. Aby nie być hipokrytą - próbowałem też w jakiś sposób "nieinwazyjnie" zmonetyzować ten blog, głównie poprzez linki do Legimi (z którego cały czas korzystam z przyjemnością), czy reklamy adsense od Google. Nie będę ukrywał, przychodów z tego nie ma żadnych. Pozostaje więc pisanie dla idei, dla siebie i dla... Was, bo wciąż poja...